رساله ,بیمارستان, 100 تخت خوابی

این یک رساله کامل در مورد بیمارستان 100 تختخوابی می باشد.
این رساله توسط نقش برتر نوشته شده و در مقطع کارشناسی دفاع گردید و این طرح با نمره 19در دو دانشگاه معتبر درکشورپذیرفته شد.

چکیده:
بیمارستان همواره به عنوان فضایی برای حفظ یا بازگرداندن تندرستی آدمیان مورد تدقیق و توجه بوده است ، عملیات پزشکی، رعایت اصول بهداشتی ، چه از جنبه های روانی و چه از لحاظ بدنی و بسیاری موارد دیگر ، مستلزم ساخت و برقراری ارتباط بین فضاها ، به گونه ای کاملا مشخص می باشد .
اما علاوه بر تمهید چنین فضاهایی که مستلزم و حتی نشانه ای از زندگی مدرن محسوب می شوند ، بیمارستان واجد ویژگی هایی است که قابلیتهای یک معماری را به مبارزه می طلبد و نهایتا آن را در معرض دید قرار می دهد.
هدف از انتخاب و بررسی چنین موضوعی، تحقیق، تمرین و ارائه طراحی یک بیمارستان با تمامی جزئیات عملکردی و رعایت استاندارد های دقیق مورد نیاز، همراه با توجه به قرارگیری فضاها، محدودیت ها و قابلیت های اجرائی، تجهیزات مورد نیاز (تاسیساتی، پزشکی و زیر بنایی ) علاوه بر واجد بودن تمامی خصوصیات یک بیمارستان، از دید خاص خود، به دلیل نوع عملکرد انجام شده در این فضا، چه از لحاظ روانی و چه از جنبه های عملکردی، واجد ویژگی های یگانه است، که امکان بالقوه آفرینش یک اثر معمارانه را فراهم می آورد.

کلید واژه ها: بیمارستان ،تندرستی ، پزشکی ،مدرن ، عملکرد













مقدمه
در چند سال گذشته و در پی گذراندن دروس دانشگاهی و آشنایی با مقوله طراحی مراکز درمانی این موضوع که پزشکی نیز گام به گام همراه با معماری تخصصی تر شده ولی در این بین ارتباط آن ها که در نقطه مراکز درمانی تلاقی پیدا می کند در کشور ما کاملا ضعیف می نماید و خصوصا ناتوانی مراکز تخصصی در این زمینه کاملا مشهود است.
از آن زمان این سوال کاملا ذهن مرا به خود مشغول ساخت و هر چه می گذشت بر تشویش ذهن من در این زمینه افزوده می شد.
چگونه می توان شکل عمومی بیمارستان ها را از حالت فعلی خارج نمود و به بیمارستان به عنوان یک فضایی کاملا حرفه ای چه از لحاظ غالب معماری و چه از لحاظ تخصص پزشکی نگریست و صرفا جنبه عملکردی این فضا مشهود و چشمگیر نباشد؟
آغاز راه دشوار و پایانش نامعلوم بود. در ابتدای امر متوجه موضوع مهمی شدم که دو طرف (معماری و پزشکی) به آن منتهی می شدند : انسان.
معماری : هنر و دانش طراحی ساختمان ها ست. تعریفی گسترده تر از معماری می تواند طراحی کلیه محیط ساخت و ساز، از سطح شهر سازی و محوطه سازی گرفته تا طراحی مبلمان و فرآورده ها را نیز در بربگیرد. معماری تجسم عینی و کاربردی کردن هنر در زندگی روزمره است. محیط اطراف ما را طبیعت زنده و ساختمان که ساخته معماری است فرا گرفته است.
بنابراین پزشکی از پر مسئولیت ترین مشاغل در ارتباط با انسانیت است و کسانی که معلوماتی را برای خدمت به انسانیت و نجات آدمی فرا می گیرند به درستی داروی مضر و کشنده و بیهوده تجویز نکنند و موازین شرعی، حقوقی و پزشکی را در ارتباط با بیمار خویش کاملا رعایت کنند و باز بر اساس همان سوگند نامه کهن، پزشک باید بیمار را مانند والدین خود فرض کند و در صورتی که محتاج باشد درآمد خود را با وی تقسیم و احتیاجات بیمار را بر طرف کند.
پر واضع است که در امر پزشکی و درمان مسئولیتی بر عهده دارد و عهده دار خدمتی است، وظیفه او الهی و انسانی است و اگر در انجام این مسئولیت رضای خدا و مقام قرب الهی را هدف قرار دهد حرکات و سکنات او عبادت خواهد بود.
لذا مهمترین چیزی که در پزشکی کاربرد اساسی دارد و از تاثیر شگرف برخوردار است اخلاق پسندیده و خدمت خالصانه به انسان ها و به ویژه انسان های بیمار و محتاج است و همانطور که گفته شد، پزشک باید بیمار را یکی از بستگان نزدیک خویش فرض کند و با روی گشاده با او مواجه شود و جدای از تجویز دارو به بیمار توصیه های علمی و آموزشی کند.
چنین نظام ساختاری، می تواند الگوی مناسبی در زمینه معماری های بیمارستانی باشد. یقین دارم که به مرور با افزایش معماران و طراحان که از توانایی خود در ایجاد – نه چندان دشوار – ساختمان و تسهیلات قابل دسترسی آسان آگاه می شوند، موانع غیر ضروری که مدتهای زیادی نا آگاهانه سد راه بهبود بیماران بوده است، از پیش پا برداشته خواهد شد.